Produkt wprowadzony do obrotu na terenie UE przed 13 grudnia 2024.
„O książce niniejszej nie trzeba pisać wiele. Przeczytanie kilku stron na pewno zachęci czytelnika do kontynuowania lektury. Czyta się opowiadania Jarosza doskonale, są one bezpośrednie i barwne. Jest w nich mnóstwo przygód podróżniczych. Są to opowiadania podróżnika starej daty, podróżnika raczej z końca XIX w. niż sprzed 30 lat, podróżnika zapalonego, wytrwałego, silnego, podróżującego bez pieniędzy, bez jakichkolwiek wygód, zdanego tylko na siebie, pokonującego wszelkie trudności. A równocześnie podróżnika życzliwie nastawionego do wszystkich spotykanych ludzi, nie krzywdzącego słabszych, podróżnika kochającego przyrodę i zabijającego zwierzęta tylko dla zaspokojenia nieodzownych potrzeb życiowych. Czy wielu jest dziś takich podróżników? Trudno na to odpowiedzieć, ale sądzę, że jeszcze istnieją gdzieniegdzie warunki, aby tego rodzaju podróżnicy mogli się wyżywać. Jednakże terenów dla tego typu podróży jest coraz mniej. Parki narodowe w USA odwiedzają rocznie miliony ludzi, głównie autami, zbudowano doskonałe szosy, luksusowe hotele i restauracje. Ruch turystyczno-krajoznawczy rozwija się żywiołowo i masowo, rozciąga się na coraz to nowe tereny wszystkich kontynentów. Miliony ludzi podróżuje i to stało się nieodzownym elementem współczesnego życia. Podróżują prawie wszyscy, bogaci i biedni, młodzi i starzy, mężczyźni i kobiety, w najrozmaitszy sposób. Mimo tego masowego ruchu, wystarczy oddalić się od uczęszczanych głównych szlaków, aby choć na krótko znaleźć się samotnie wśród dzikiej przyrody. Można więc także i dziś znaleźć na świecie tereny, po których można wędrować tak jak to robił Stefan Jarosz. Chyba cała północ Ameryki i Azji może dostarczyć jeszcze bardzo wiele tego rodzaju przeżyć.”
ze wstępu Stanisława Leszczyckiego